ความคืบหน้าในการวิจัยเกี่ยวกับการสังเคราะห์เอนไซม์ของสารตั้งต้นที่มีศักยภาพของคลีนบูเทอรอล โดยความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งนอร์เวย์และบริษัทชางเกอ ไบโอเมดิคอล

คลีนบูเทอรอล (Clenbuterol) เป็นสารกระตุ้นตัวรับเบต้า2-อะดรีเนอร์จิก (β2-adrenergic agonist) คล้ายกับอีเฟดรีน (Ephedrine) มักใช้ในการรักษาโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง (COPD) และยังใช้เป็นยาขยายหลอดลมเพื่อบรรเทาอาการกำเริบเฉียบพลันของโรคหอบหืด ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 บริษัทไซยานามิด (Cyanamide) ของอเมริกาได้ค้นพบโดยบังเอิญว่าคลีนบูเทอรอลมีผลในการส่งเสริมการเจริญเติบโต เพิ่มอัตราส่วนเนื้อแดง และลดไขมันอย่างเห็นได้ชัด จึงถูกนำมาใช้เป็นคลีนบูเทอรอลในอุตสาหกรรมปศุสัตว์ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากผลข้างเคียง สหภาพยุโรปจึงสั่งห้ามใช้คลีนบูเทอรอลเป็นสารเติมแต่งในอาหารสัตว์ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 1988 และองค์การอาหารและยาของสหรัฐฯ (FDA) สั่งห้ามใช้ในปี 1991 ในปี 1997 กระทรวงเกษตรของสาธารณรัฐประชาชนจีนได้สั่งห้ามใช้ฮอร์โมนเบต้า-อะดรีเนอร์จิกในอาหารสัตว์และการผลิตปศุสัตว์อย่างเด็ดขาด โดยคลีนบูเทอรอลไฮโดรคลอไรด์เป็นสารที่ถูกห้ามใช้มากที่สุด

อย่างไรก็ตาม เมื่อเร็วๆ นี้พบว่าคลีนบูเทอรอลแบบราเซมิกสามารถลดความเสี่ยงของโรคพาร์กินสันได้ เพื่อยืนยันว่าไอโซเมอร์ใด (หรือทั้งสอง) ที่ก่อให้เกิดผลนี้ จำเป็นต้องศึกษาเอนแอนติโอเมอร์ของคลีนบูเทอรอลบริสุทธิ์แยกต่างหาก